Kolejny dzień otwieram oczy i myślę sobie, że mój świat to paranoja. Ubieram się, zjadam śniadanie , myje się , zawiązuje buty .... STOP ... Ja nie wiąże butów! No nie ważne. Wychodzę z domu i znów idę tą samą drogą do szkoły , kolejny metr. W słuchawkach leci znów ta sama piosenka co codziennie. Wchodzę do szkoły, zauważam znajomych. Witam się z nimi. Na twarzy pojawia się uśmiech. Kolejne lekcje, kolejna jedynka, kolejna uwaga i tak w kółko. Monotonia nas dobija.
Jakie to urocze*-*
Nie zanudzam wam! Opinie , hejty i takie tam skierowane ------> http://ask.fm/WikiiWikiii
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz